Op vrijdag 19 juni 2026 is Jan van Andel overleden.
Wie zijn kinderen en verdere familie wil condoleren, kan onderstaand een blijk van medeleven of een mooie herinnering aan Jan achterlaten. Op een later tijdstip wordt hier een mooi boek van gemaakt.
In 2018 had ik een tijd intensief contact met Jan.
Het begon met een etentje in de Engelenburg en eindigde met een diner in de Lunterse Boer.
Het was een mooie tijd. We (her)ontdekten elkaar; ik maakte kennis met vrienden en familie: kinderen, broers, nichten.
Ik maakte kennis met drie families: van Andel, Aartsen en Veenstra.
Jan leerde de familie Dirksen kennen.
Hij genoot van de contacten, bleek een echte familieman.
Jan was gezellig, genereus, zorgzaam en altijd vol plannen.
Na 2018 werd Jan een dierbare vriend. We zagen elkaar regelmatig in Zutphen en in Ede.
En we bezochten musea in Laren, Zwolle, Doesburg, Assen, Utrecht.
We “namen het leven door” en genoten van de kunst.
Gisteren kwam ik terug van een weekje fietsen, toen ik de rouwkaart in de brievenbus trof. We hebben elkaar ca. 4 jr. geleden voor het laatst gezien, toen hij mij kwam opzoeken in mijn nieuwe huis. Daarna is het er niet meer van gekomen, mede ook door medische tegenvallers van mijn kant.
Wij kenden elkaar doordat ik in Hengelo regelmatig voor hem heb waargenomen, toen hij in opleiding ging bij de Detam en ik de huisartsenopleiding deed. Daarna ben ik ook als verzekeringsarts gaan werken bij destijds het GAK.
Toen onze dochter was geboren, stond hij toevallig bij ons op de stoep toen mijn man thuiskwam vanuit het ziekenhuis. Samen dronken ze een borrel op haar.
Gecondoleerd met dit verlies.
Lieve familie van Jan
Maandag 15 juni stuurde Jan een app waarin hij zei dat hij in het hospice lag. Ik las dat als een uitnodiging om afscheid te komen nemen, Op donderdag 18 ben ik langsgegaan. Hij was net aan het eten. De gehaktbal vond hij droog, te lang gebakken, en de boontjes liet hij liggen. Daar zat hij met zijn muts en een lapje voor zijn rechteroog. Het was heel fijn om samen te zijn. Ik ken Jan via mijn vader, Rob Krol, die hem naar Zambia liet gaan. Hij was de beste vriend van mijn vader en toen deze overleed droeg Jan met ons, de kinderen, de kist. Hij was ook heel zorgzaam voor de tweede vrouw van mijn vader. We hebben ontroerd en warm afscheid genomen en elkaar bedankt.
Na onze pensionering zagen we elkaar weer vaker. Marianne en ik hebben erg genoten van de vriendschap. Jan zat altijd vol verhalen en was zeer gastvrij. Marianne en Jan deelden hun liefde voor de tuin. Als we elkaar zagen maakten we een mooie wandeling. We merkten aan Jan dat hij intens met de dingen bezig was en ook van ons samenzijn genoot. Nadat we in het Diemerbos bij House of Bird wat hadden gedronken, nodigde Jan ons uit om bij hem naar House of Bird in Kwintelooijen te gaan. Het was een mooie wandeling in de lentezon. Nooit hadden we kunnen denken dat dat onze laatste gezamenlijke wandeling zou zijn. We verliezen een lieve, zorgzame, attente en vooral kleurrijke vriend.
Jan was een hele goede en fijne vriend. Ik denk aan de keren dat we in onze studententijd samen in zijn of mijn auto naar Lunteren cq Arnhem reden. Aan de keer dat we in zijn Peugeot 204 naar Parijs zijn geweest. Ik herinner me daar vooral van dat Jan tot mijn verbazing zonder schroom over de Champs-Elysées en de Place de l’Etoile reed. Maar vooral aan de tijd dat we samen aan de Overtoom woonden. Jan en Berti achter en ik voor. Het was heel fijn om na een dag co-schappen even bij hen aan te wippen en ervaringen te delen. Ik ben daar komen wonen op voorspraak van Jan, daar was ik hem zeer dankbaar voor.
Lieve familie van Jan,
Gecondoleerd met het overlijden van Jan. Ik ben er nog stil van. Jan, mijn schoolvriend van het Chr. Lyceum in Apeldoorn en later een vriend voor het leven. Vele oude herinneringen zijn bovengekomen en oude foto’s teruggekeken. Wat had ik deze herinneringen graag met jullie willen delen afgelopen zaterdag. Helaas was ik plotseling verhinderd. Ik heb een brief geschreven en opgestuurd. Wat een mooie afscheidsdienst hebben jullie Jan gegeven en ik was geroerd door de persoonlijke woorden, hier en daar zo herkenbaar. Ook al hadden we in ons latere leven minder vaak contact, we bleven verbonden. Ik ben dankbaar voor onze mooie vriendschap en ga hem missen. Veel sterkte.
Ik mis een dierbare vriend.
Attent, hulpvaardig, dienstbaar. Maar ook eigenzinnig en onafhankelijk.
Onze eerste ontmoeting met Jan ruim 7 jaar geleden verliep heel gemoedelijk. Die gave bezat Jan, gemakkelijk, open en warm in contact met anderen. Jan kon grappen maken, maar schuwde geen lastige of pijnlijke onderwerpen. Jan had een groot hart voor alles en iedereen om hem heen.
Er volgden in de loop der jaren een aantal gezellige ontmoetingen en etentjes op hoogtijdagen.
Kinderen, kleinkinderen, vrienden, sport, tuin, muziek, schilderen:
Waar liep Jan niet warm voor?
Tijdens verschillende workshops schilderen maakte Jan een aantal niet van echt te onderscheiden iconen, een tweede Han van Meegeren waardig, maar geld interesseerde Jan minder. Wij zijn dankbaar hem gekend te hebben.
Lieve oom Jan,
We zullen je herinneren als een warm en betrokken mens. Je was altijd oprecht geïnteresseerd in anderen en vroeg steevast hoe het met ons ging. Een praatje maken hoorde bij jou; je nam de tijd voor mensen en liet hen voelen dat ze ertoe deden.
Je vertelde regelmatig dat je nog eens naar Andijk wilde komen. Het doet pijn dat dat er nu niet meer van zal komen. Toch denken we met een glimlach terug aan al die momenten waarop je belangstelling toonde, meeleefde en er gewoon was.
We zullen je missen, oom Jan.
Heel veel sterkte allemaal!
Als zwager en zus van Eef hebben we Jan via Eef leren kennen. Toen Jan samen met Eef vorig jaar bij ons was in Bretagne, ging hij elke dag ’s ochtends er al vroeg op uit om te trainen voor de vierdaagse van Nijmegen. Maar zijn eerste stop was de lokale bar tabac voor een lekker kopje koffie. Na twee dagen werd hij al door de barman begroet met een handdruk en als er iemand het café binnenkwam en zijn rondje maakte om de bekenden te begroeten, hoorde Jan daar ook bij en kreeg ook hij een handdruk. En dat was, denken wij, typerend voor Jan. Jan werd snel door iedereen geaccepteerd en hij kwam snel in contact met andere mensen. We hadden Jan en Eef nog graag vaker zo’n relaxte week gegund.
We zullen Jan missen en nooit vergeten en we wensen Eef en de kinderen en de kleinkinderen van Jan veel sterkte toe.
Lieve familie van Jan
Wat een mooi afscheid hebben jullie Jan gegeven, op de snikhete zaterdag in Ede, inderdaad helemaal passend en niet te lang :)
Hij werkte als tropenarts in Kamoto en ik later als tropenarts in Nyanje. Op de reünie in 2025 in Ede herinnerde hij mij eraan dat hij in 1990 of 1991 een keer met mij mocht meerijden van Lusaka naar Nyanje, en zond mij afgelopen februari daar een foto van (die ik nog nooit gezien had). Wij hadden vorig jaar contact door zijn functie als penningmeester van de Stichting Friends of Nyanje, zoals ik gisteren begreep 1 van de vele functies die hij in omzien naar zijn medemens vervulde. Ik wens jullie veel sterkte!
Lieve familie en vrienden.
Ik heb Jan leren kennen via mijn broer Jan.
Later als vierdaagsedeelnemer in Nijmegen waar Jan na een wandeling genoot van de optredens en het dansen.
Jan had oprechte belangstelling voor iedereen. Ik herinner me de fijne gesprekken met Jan tijdens het wandelen,
bij mij thuis en later nog eens bij een gezellige middag en avondmaaltijd bij Jan thuis..
Veel sterkte allemaal.
Lieve kinderen van Jan, Bertie en Marijke: Floor, Josje en Schalk Jan, Eef.
Wat heb ik genoten van vele jaren contact met Jan, vanaf half juni 1986.
Goor, Drachten, Curaçao, Roosendaal, Ede. Samen wandelen. Eten. Musea bezoeken. Praten. Elkaar bellen.
Een anecdote van Curaçao, toen Jan eind september 2012 ruim een week bij mijn vrouw Marjan en mij was: hij bezocht op een avond een collega bij ons in de buurt. Hij kwam heel laat terug. Wij sliepen al. Hij wilde ons niet storen (wat best had gemogen) en heeft de hele nacht geslapen in een hangmat, achter ons huis.
Jan was ondernemend en vol van liefde voor velen. Een zendingsman ook!
Heel veel sterkte gewenst voor jullie allemaal.
Lieve Familie,
Wat een mooi afscheid hebben jullie Jan gegeven.
In alles herkende ik Jan. Ik ken Jan van de tennisbaan waar wij samen in het 50plus committee hebben gezeten.
Jan wilde graag veel zelf regelen, vaak ging het goed maar soms ook fout. Hij was pas lid, kende weinig mensen maar stelde wel de teams samen. Dat er klachten kwamen daar zat hij niet mee. Hij had zijn best gedaan.
Ik zal zijn aanwezigheid op de baan missen. Hij was altijd betrokken, was open over zijn leven en gevoelens.
Wat was ik blij voor Jan toen hij Eef ontmoette en hij er onverwachts twee kleinkinderen bij kreeg.
Fijn dat Jan gekend heb.. Heel veel sterkte!
Lieve familie,
Wat bijzonder, om met elkaar het leven van Jan, jullie vader, opa, vriend en familielid, te herdenken. Het voelde, zoals Jan het bedoeld heeft.
Wij herinneren ons het fijne contact / samenzijn in Goor, bv via onze meiden, die op de Constantijn zaten. Mooie gesprekken met Marijke en Jan, terwijl de kinderen speelden.
Wilco herinnert zich de gezamenlijke fietstochtjes richting Hengelo, waar ze werkten.
Mooie liefdevolle herinneringen!
Lieve groet van Wilco en Ina Kettelarij-Wierenga
Jan heb ik leren kennen toen hij samen met Marijke en hun kids onze buren werden in Goor. Vanaf het begin was het contact hartelijk, warm en gezellig. Ik had zelfs het genoegen om als oppas-meisje op hun kids te passen. We vonden het jammer toen ze ons als buren gingen verlaten. In Aug 2024 stond Jan onverwacht voor de deur bij mijn ouders in Goor. Dat werd een bijzondere fijne middag waarbij het contact als vanouds weer verder ging. Sindsdien zijn Jan en mijn ouders – en ook ik had het genoegen – elkaars levens weer intensiever gaan volgen. Zijn laatste telefoontje aan mij op 9 juni was speciaal en fijn. We gaan hem missen. Aan allen: sterkte! Bionka, ook namens mijn ouders Johan & Siny
Wij herinneren Jan als deelnemer aan de 4daagse van Nijmegen. Vele jaren hebben we samen deze week doorgebracht en samen een leuke en gezellige week beleeft.
We gaan Jan zeer zeker missen tijdens de aanstaande tochten in Nijmegen.
We herinneren Jan als actief, gezellig, sociaal en behulpzaam.
Veel sterkte aan allen die Jan lief hebben.
Gerard en Maria
Geen woorden.
Dag Jan, van de Lutembwe River en de leeuwensporen in je tuin, tot de wandelingen op de geluidswal van de A12 in een pauze van de bijeenkomsten van de Foundation Friends of Nyanje, we mochten er altijd bij zijn, bijna 50 jaar. Een mensenleven, met sterke verhalen van tropendokters, groot verlies, en onze kinderen als dierbaar gespreksonderwerp, als ze malaria hadden of hun weg zochten in een veel complexere wereld dan die van Kamoto en Nyanje. Wat heb je veel uitgedeeld, Dank voor een weergaloze vriendschap, Harmien en Karel..
Beste Jan,
We hebben pas kortgeleden kennisgemaakt, maar wat was dat meteen een fijne ontmoeting! We hadden je graag nog beter leren kennen. In plaats daarvan zullen we Beertje een liefdevol nieuw thuis geven. Sterkte voor familie en vrienden met het verlies.
Lieve familie van Jan,
Gecondoleerd met dit grote verlies.
We kennen Jan vanaf het eerste studiejaar geneeskunde. Met Jan en Bertie hebben we op de Overtoom gewoond. Sedertdien altijd contact gehouden. Als we elkaar wederzijds bezochten, genoten we van de fijne gesprekken en elkaars humor. Hij vertelde vol liefde en trots over zijn kinderen en kleinkinderen.
Jan stond altijd positief in het leven ondanks de tegenslagen.
We hadden hem nog graag in het hospice bezocht, maar die tijd was hem en ons niet gegeven.
We verliezen in Jan een goede en trouwe vriend.
Lieve familie van Jan
We hebben Jan leren kennen via onze Jan. Je was gelijk een deel van familie van Thiel. Wat ik nog goed herinner is jou betrokkenheid bij het afscheid van onze moeder Bets. Verder het jaarlijkse weerzien in Nijmegen bij de 4 daagse, wat ieder jaar weer mooie gesprekken opleverde en gezelligheid op de wedren met alle 4 daagse vrienden met een wijntje en biertje na afloop. Ook de mooie afsluiting bij Humphreys na de 4 de dag met z’n allen.
Familie en vrienden, veel sterkte met het verlies van Jan
Dag lieve Jan, dank je voor de fijne herinneringen, die ik koester. Dank je voor wie je was. Schalk Jan, Josje, Floor en Eef, veel sterkte en liefs, Ineke
Hallo Jan, een maand geleden vertelde je mij, weet je nog wel dat jij mij hebt leren kussen? Ja zei ik, 58 jaar geleden. Adieu Tineke
Lieve familie,
Vanaf september 1978 (Oegstgeest) is Jan altijd op een bepaalde manier aanwezig in mijn leven. En als hij er een poos niet was dan dook hij wel weer op. Zoals nog niet zo heel lang geleden, toen we net verhuisd waren naar ons huidige appartement. We zaten te eten, de telefoon ging: Ik geloof dat ik voor jullie nieuwe huis sta, kom ik even gelegen? Jan zocht altijd contact. Altijd nieuwsgierig en meelevend. En niet te verlegen om ook zijn eigen ervaringen te delen. Altijd eindeloos veel om over te praten. Een onvergetelijke vriend. Zo blijft hij in mijn herinnering.
Wij hebben Jan leren kennen toen we zicht kregen op elkaars huizen omdat de boom tussen onze huizen gekapt werd. Ik herinner mij thee drinken in de achtertuin met uitzicht op een prachtige boom en perken vol met bloemen. Ik ging naar huis met een heleboel stekjes. We herinneren Jan als gul, gastvrij, hartelijk, vriendelijk, en goed kunnen luisteren zonder te oordelen.
Lieve Jan,
We ontmoetten elkaar op de tennisbaan. Van hetzelfde geboortejaar en beide een VU verleden.
Als enkelspelers waren wij aan elkaar gewaagd, altijd spannend en leuk. Partijen waar ik met plezierige herinneringen aan terugdenk. Tijdens de koffie na afloop leerde ik je kennen. Veel is tussen ons besproken. Openhartig en ontwapenend. Wat is het mooi dat op latere leeftijd nog een vriendschap, zoals die met jou, ontstaat.
In dit onbarmhartige jaar liet jij nog steeds je positieve instelling zien. De cirkel tussen ons is nu veel te snel gesloten. Voor mij is het belangrijk geweest dat ik je heb leren kennen. Bedankt voor dit dierbare contact. Ik heb er veel van geleerd.
Derk Jan
Beste Jan.
Wij hadden dit jaar in januari voor de gehele buurt een nieuwjaarsborrel georganiseerd. Jij zou niet komen en daarom was het heel leuk dat je later op de avond toch nog even langs kwam. Toen samen met enkele buren nog even gezellig zitten praten en wat gegeten en gedronken. Daarbij kwamen ook de verhalen op tafel. Dit blijft voor ons een heel leuke herinnering.
Lieve Jan,
Het was fijn dat je ons 50+ team kwam versterken. Je was rustig, eerlijk, open en positief. we werden een hecht team dat met plezier een topweek organiseerde. Het was fijn om ook daarna contact te houden op de tennisbaan en daarbuiten. Jouw open belangstelling en jouw optimisme heb ik altijd erg gewaardeerd. En ook de kracht waarmee je alle problemen van het afgelopen jaar onderging. Het doet me verdriet dat jouw kinderen, kleinkinderen en geliefde je veel te vroeg moeten missen. Ik wil hen bij deze heel veel sterkte toewensen.
Dankjewel Jan, rust zacht, ik probeer je inspiratie te onthouden.
Lidy
Jan ken ik vanuit mijn periode bij Opella. Hij bedrijfsarts, ik als manager P&O. Gedreven, betrokken, betrouwbaar. Wat heeft hij veel mensen begeleid en wat waren ze blij met hem. In 2012 heeft Jan mij en nog 6 andere wielrenners uit Spakenburg begeleid bij hun sponsortocht voor artsen zonder grenzen. 8 dagen lang fietsen vanuit Italië naar de Cauberg in Valkenburg. Een tocht die liep door de Alpen, Vogezen, Jura, Ardennen. Jan was niet alleen de dokter, hij regelde de hotels, ontpopte zich als masseur, ook een goed gevulde EHBO tas ontbrak niet. Op mentaal vlak heeft hij menigeen over het dode punt heen getrokken. Lieve kinderen en familie, koester de herinneringen aan deze mooie man.
Ik heb Jan leren kennen toen hij bij de Detam kwam. Hij werkte bij de Detam in Gelderland en ik in regio Amsterdam, later Utrecht. Ik heb Jan leren kennen als zeer betrokken als benaderbaar. De medisch dienst Detam werd opeens een arbodienst: Detam arbo. Jan stapte toen samen met zijn goede vriend Rob v Haaren naar de arbodienst en ik later ook. Ik heb hem nog tweemaal gezien/gesproken. Eenmaal zocht hij samen met Rob contact met mij na het overlijden van mijn vrouw wat mij veel steun gaf. Daarna zag ik hem bij de begrafenis van zijn goede vriend Rob. Ik condoleer iedereen met verlies van deze vriendelijke zeer betrokken collega. Hij zal gemist worden.
Lieve Jan,
Eigenlijk ben jij een soort van rode draad in mijn leven, bij hoogte- en dieptepunten was jij er en de laatste 7 jaar was ons contact intensiever. We zijn tenslotte familie zeiden we dan vaak tegen elkaar. Jouw oma Klaar en mijn opa Nico waren broer en zus. We konden genieten om oude familie verhalen met elkaar te delen. Zeker ook genoten we van onze fijne avondjes met een goed glas wijn, lekker eten en mooie gesprekken! Ik/wij gaan je zeker missen. De wereld is een bijzonder en liefdevol mens verloren met jouw heengaan Jan! In mijn herinnering leef je voort en koester ik de mooie momenten! Heel veel sterkte voor kinderen, kleinkinderen en broers! Mede namens Hans.
Joan Out
Lieve familie van Jan, er schieten zoveel beelden door mijn hoofd, moeilijk om een keuze te maken. De eerste herinnering aan Jan was onze kennismaking in Oegstgeest, met het vreselijke overlijden van Bertie. Ik was onder de indruk van de kracht die Jan behield. Later nog een beeld van Jan en ik samen naar Zambia, waarbij hij zich ontfermde over mijn jongste dochter, maar waar hij Schalk Jan moest achterlaten. De gastvrijheid die hij en Marijke altijd toonden. En later in Nederland de enorme trouwe vriend, die ons soms onverwacht wist te verrassen, zoals op onze 50-jarige trouwdag, die niet gevierd kon worden. Jan kwam ons een bos bloemen aanbieden. Een lieve en nabije vriend.
Lieve
Lieve Schalk Jan, Josje, Floor, Eef en familie, Na een vriendschap van meer dan 50 jaar is het moeilijk afscheid nemen van Jan. We hebben zoveel samen gedeeld, in vreugdevolle en droevige tijden. Berties overlijden, de begroeting door Schalk Jan op zijn driewielertje in Kamoto en ook de kennismaking daar met Marijke en Josje, en later ook in Nederland met Floor, het zo jong overlijden van Marijke, zijn steun aan ons in moeilijke tijden: het zijn sterke herinneringen. Wat zullen we Jan’s spontane bezoekjes aan ons in Ede missen, zijn betrokkenheid en gastvrijheid. En zijn optimisme dat hij behield ondanks alles wat hij meemaakte.
Lieve kinderen, vriendin, kleinkinderen en allen die Jan lief zijn. Gecondoleerd met het overlijden van Jan. Wij herinneren ons Jan, als een liefdevol mensenmens. Altijd belangstellend en meelevend. Jan kwam in onze familie toen hij trouwde met Bertie. In heel verdrietige tijden waren wij meer met hen verbonden. Schalk Jan verbleef een periode bij Dirck en Ineke, waardoor hij voor altijd familie van ons was. Voor Jan kwam Marijke als een grootte liefde in zijn leven. Zo werd het gezinnetje weer herenigd en mochten er twee zussen met Schalk Jan opgroeien. Verdriet bleef jullie niet bespaard. In onze herinnering bleef Jan wie hij was. Wat zullen jullie hem missen. Gods nabijheid toegewenst.
Beste Jan, je betekent zoveel voor zovelen. Dank voor je gezelschap, je wijsheid!
Hopelijk zien we elkaar weer ‘somewhere on some planet’ en kunnen we onze ontmoeting voortzetten!
Voor nu een goede reis naar het Licht toegewenst!
Floor, Josje, Schalk Jan, Eef, familie, mijn deelneming.
Mag de herinnering aan Jan jullie steeds levenskracht met een glimlach bezorgen!
Alle familieleden en vrienden van Jan moeten afscheid nemen van een bijzonder aardige zachtaardige man die erg betrokken was met allen en een zeer luisterend en adviserend oor gaf aan ons. Het was bijzonder dat ik hem heb mogen ontmoeten. Jammer dat hij vorig jaar al Wipneus en Pim niet meer heeft kunnen ontmoeten op de dansvloer van 4Daagse-Wedren. We gaan hem missen! Chris Barten, 4daagse wandelvriend en neef van Jan van Thiel.
Jan was bedrijfsarts bij Opella in Ede/ de Veluwe toen ik daar 20 jaar geleden kwam als bestuurder. We hadden snel een klik, zowel professioneel als persoonlijk, en niets met regels, wel met mensen. Na zijn pensioen ging de groeiende vriendschap verder. Bij elkaar thuis, we deelden onze levens. Deelden het grote verdriet in zijn leven, bijzonder dat samen te doen. Onze gezinnen, en vooral hoe fijn die zijn, trotse vaders. Samen op pad, jarenlang, paar keer per jaar. Fijn dat hij nog naar Zambia ging. Op 11 juni kwam hij in ‘onze’ hospice in Bennekom, ik zou naar hem toe. Het bleef bij die afspraak. Ik ben oprecht verdrietig en zal Jan zeer missen. Levenskunstenaar, je blijft in m’n hart.
Bij het overlijden van Jan van Andel
Dood kan woorden niet overwinnen
Zorgzaamheid was zijn bestel
Zachtmoedigheid zijn metgezel
Zo zullen wij Jan herinneren
Marien en Marjolein Boon Doff
Jan ken ik uit de periode van de Detam waar hij toen als controlearts werkte en ik als secretaresse op het hoofdkantoor. Jan was altijd benaderbaar en had een luisterend oor. Was zeer betrokken bij de mensen die hij moest beoordelen. Dat hij tevreden in alle rust is overleden deed mij goed om te lezen. Het gemis zal echter groot zijn. Heel veel kracht toegewenst om het heengaan van Jan en het gemis een plaats te geven.
Lieve kinderen en kleinkinderen, wat een mooie warme herinneringen heb ik aan jullie gezin en aan jullie lieve papa. In 1986 mocht ik jullie gezin tijdens het ziek zijn van Marijke bijstaan als gezinsverzorgster. Het contact verwaterde totdat in 2023 jullie papa aan het opruimen was en een kaartje van mij tegen kwam. Hij zocht contact (belde met onze zoon) en wij spraken af in Neede. Ook kwam ik in Ede waar we over van alles spraken wat ons bezig hield. Hij vertelde hoe het met jullie als kinderen ging. Zo trots, liefdevol en betrokken bij jullie allen. Ik voelde wederom de warmte van weleer.
Wat zullen jullie hem missen!! Heel veel sterkte met elkaar.
lieve groet, Jacintha
Ik ken Jan sinds de jaren ’80. Hij kwam als Controlearts Ziektewet op ons Detam-kantoor in Hengelo. Jan was daar al snel ingeburgerd. Trots op zijn kennis van het Twents vertelde hij op een ochtend dat hij een leuk Frans restaurant had gezien. Het heet “Bien Fornuuspo”.” Waarop wij hem toch moesten laten weten dat daar geen woord Frans bij was. Het is Twents en, vertaald, “Bij de fornuispot”.
Een ander voorval. Jan vertelde dat hij kort daarvoor was gesteriliseerd. Na de ingreep had de arts tegen hem gezegd “Als u straks thuis bent moet u een strak broekje van uw vrouw aandoen.” Waarop Jan hem had laten weten dat dat moeilijk zou gaan. Intimi weten wel waarom….
Jan zie ik als een spin in een web, een spin in meerdere webben. In elke web van relaties probeerde hij mensen bij elkaar te brengen, te verbinden. Zowel in Nederland als in Afrika. De wereld heeft zulke ‘spinnen’ nodig en zal Jan node missen.
Lieve kinderen en kleinkinderen, van harte ons medeleven bij het overlijden van jullie vader en opa. Wat hebben wij goede herinneringen aan hem en jullie moeder Marijke. Zij en wij waren/zijn lid van de Gereformeerde/PKN kerk in Goor. We hebben het verdrietige overlijden meegemaakt van jullie moeder en de begrafenis in Lochem. Tot onze grote verrassing zocht hij ons – wij menen – ruim een jaar geleden hier in Hengevelde op en hebben wij mooie, goede herinneringen opgehaald. Wij blijven deze in ons hart bewaren. ‘ Moge hem vergezellen al het goede dat hij gedaan heeft..Moge hij binnengaan in het licht wijd land, dat ons is toegezegd”. lied Huub Oosterhuis/Rust en Vrede
Beste Schalk Jan, Josje, Floor en familie
We hebben Jan voor het eerst ontmoet toen hij in juli 1978 samen met Karel Jagtenberg in Zambia kwam onderzoeken of de vacatures in Nyanje en Kamoto voor hun en hun families geschikt. Jan stelde veel kritische vragen, vooral over onze ervaringen met de situatie in Nyanje. Blijkbaar was de uitkomst positief want zowel Jan als Karel besloten jaar daarop naar Zambia te komen. Helaas liep alles anders toen Bertie in januari 1979 overleed, maar gelukkig kwamen Jan en Marijke later toch naar Kamoto. In de daarop volgende jaren zagen we Jan soms bij een reünie, zoals de laatste keer in mei 2025.
We wensen jullie veel sterkte met dit verlies.
Lieve Jan,
Vijf jaar lang deelden wij onze levens, hadden we een relatie. Jouw kinderen, onze families, vrienden en collega’s waren getuige van de dingen die we samen ondernamen: reizen naar mooie landen met ‘jouw Zambia’ als hoogtepunt, tennis, wandelen met de 4Daagse als jaarlijkse traditie, genieten van de prachtigste culturele evenementen (muziek, opera!) en al die fijne ontmoetingen (heerlijke maaltijden) in het beste gezelschap. We hielden altijd contact met elkaar en bleven op de hoogte van elkaars wel en wee. Je laatste jaar was heel moeilijk maar altijd bleef daar jouw innemendheid, je warme belangstelling en je inzet voor de ander.
Adieu, lieve vriend, lieve Jan
Lieve Jan.
De liefde tussen Schalk-Jan en ‘onze’ Lilianne bracht ook jou een beetje in ons leven. Zo blij als we meteen waren met deze ‘schone zoon’ zo verrast waren we ook toen we kennis met jou mochten maken. Een echt bijzondere man.. Fijnzinnig, beschaafd, gul, altijd klaar staan waar hulp nodig was. Toen Marie in ons aller leven kwam waren jij en ik oppas opa en oma. Nu is Marie al zo groot en kwamen er voor jou nog twee prachtige kleinkindjes bij. Wat ben jij steeds van grote waarde geweest voor alle gezinnen. En wat is het verdriet groot nu jij opeens het aardse voor het eeuwige moest verwisselen. Mag het een prachtige reis zijn die jij nu aan het maken bent….. Suzan
De baobabboom is een unieke boom, is mijn ervaring. Als je hem gezien hebt blijft hij je bij. Voor mij is het een symbool van leven en veerkracht – de boom kan duizenden jaren oud worden – een boom van wijsheid en standvastigheid, en vooral een boom van gemeenschap en saamhorigheid. Jan is niet zó oud geworden, maar er had – voor de korte tijd dat wij hem mochten kennen – geen treffender beeld gekozen kunnen worden!
We wensen Eef en alle andere familieleden veel sterkte.
Erik & Paul
Lieve Jan en Familie,
Het wordt een te lang verhaal om te vertellen wat we meegemaakt hebben, vooral vroeger. De logeerpartijtjes heen en weer. De kerstdagen. Het bij jou slapen in Amsterdam omdat ik muizen had.
Het getuige zijn op jouw huwelijk met Bertie.
De laatste maanden veel contact na je diagnose. Bellen appen. Tot ik geen antwoord meer kreeg……..
We gaan je heel erg missen lieve Jan. De familie heel veel sterkte met dit ontzettend verdrietige verlies.
Je nichtje Hetty♥️ ook namens Wim Jochem en SanneMarije